آلابسكينتون

من عوض شدم

آلابسكينتون — Sun, 12 Sep 2010 01:12:00 GMT

از خودم متنفرم

اي کاش حالم خوب بود

اي کاش مثل هميشه پرانرژي و خوشحال بودم.

اي کاش ميدونستم چم شده

اي کاش ميدونستم چه بلايي سرم اومده که اينقدر عوض شدم

اي کاش باز هم مثل هميشه ميتونستم با چشمام با ديگران حرف بزنم.

اي کاش اينقدر الکي احساس بدبختي و مصيبت زدگي نمي کردم.

اي کاش اينقدر احساس بدي نسبت به هيچي نداشتم

اي کاش يه کم خوش اخلاق بودم

اي کاش يکم ديگران را مي فهميدم گاهي واقعا احساس ميکنم که يه موجود ديگه هستم.

اي کاش اينقدر احساس حماقت نمي کردم.

اي کاش اينقدر احساس بي فايده بودن نداشتم.

ساعت 1است هيچ اتفاق بدي نيافتاده. همه چيز آرومه و همه خوابن.ولي من حالم خيلي بده.خيلي انگار يهو همه غم عالم ريخته سرم.نمي دونم چه اتفاقي برام افتاده.

از اول تابستون کلي مطلب نوشتم ولي هيچ کدومو تو بلاگ نذاشتم.

تابستون بدي بود نمي دونم چرا با اين که هيچ اتفاق بدي توش نيافتاد.ولي نمي دونم چرا احساس ميکنم هيچ اتفاق خوبي هم توش نيافتاد.به هيچ کدوم از کارايي که دوست داشتم تو تابستون انجام بدم نرسيدم.همش به خاطر اينکه به ديگران اعتماد کردم و ازشون کمک خواستم.و هيچ کدومشون اون موقع که ازشون خواستم کمکم نکردند.من هم ديگه حوصله ام سر رفت.واقعا سر رفت.من هم بدجنس شدم يه ادم بد اخلاق بي حوصله که ديگه هيچ کس رو دوست نداره. صبح که از خواب بلند ميشه زورکي لبخند ميزنه تا شايد امروزش عوض شه.همه چي ارومه همه چي سر جاشه و هيچ چيزي عوض نميشه و امروز منم که بايد عوض بشم ولي نمي تونم. خودم را گول ميزنم که خوابم مياد.دروغ ميگم از خوابيدن حالم بهم ميخوره ولي اصلا ناي وايسادن ندارم. دلم نمي خواهد با هيچ کس حرف بزنم. دلم نمي خواهد هيچ کاري بکنم.از بي فايده بودن بدم مياد.ولي حتي حوصله ندارم به اين فکر کنم که مي خواهم چه کار کنم.

باز هم ميگم همه چي آرومه اوضاع تحت کنترله و زندگي در جريانه ولي نميدونم چرا زمان براي من درست کار نمي کنه انگار که کند تر از بقيه زندگي مي کنم انگار که از همه عقب ترم و هرچقدر دست و پا ميزنم بهشون نميرسم.

نميدونم چرا اينقدر زندگي بي مزه شده. نمي دونم چرا هيچ لذتي از زندگي نميبرم.

دارم سياوش گوش ميدم و الان دقيقا اونجام که ميگه:" چه دردي است در ميان جمع بودن ولي در گوشه اي تنها نشستن"

نمي دونم من از بقيه بدم مياد يا اونا از من بدشون مياد ولي من ديگه مهربون نيستم.نمي دونم چرا

خسته ام مي خواهم خيلي خوب باشم ولي نمي تونم.

احساس ميکنم عصبي هستم. ميدونم هوا گرمه ولي من مي لرزم.ميدونم هيچ صدايي نمياد ولي من واقعا صداي اهنگي را که دوست دارم ميشنوم.

شايد ديوانه شدم.

من بي تفاوت و بي انگيزه شدم.

از حال بدم مياد چشم انتظار آينده اي هستم که ازش ميترسم چون اميدي به بهبودش ندارم

خسته خسته و خسته ام.

احساس مي کنم وجودم فقط مصيبته، مايه ازار خلق.

مي خواهم بعضي ها رو دوست داشته باشم ولي نميشه وقتي ميبينم اونها به ظاهر دوستم دارن.و هيچ نشوني از دوستي واقعي تو وجودشون نيست.وقتي ميبينم که حتي يه قدم براي دوستيمون برنمي دارن.

نگرانم با تمام وجودم نگرانم،نگران از دست دادن آدمايي که دوستشون دارم.ولي هيچوقت نتونستم براشون دوستدار خوبي باشم

از سر و صدا بدم مياد اين چيزيه که قبلا ارزوش را داشتم.

دلم مي خواهد دوباره خوشحال باشم.

دلم ميخواهد الکي بخندم.

دلم مي خواهد مهربان باشم.

دلم مي خواهد احساس کنم يه کم مفيدم.

متاسفانه فکر کنم من عوض شدم.

بازي

آلابسكينتون — Thu, 08 Apr 2010 09:43:00 GMT

اين يه بازي جالبه كه من هر چقدر فكر مي كنم به رازش پي نمي برم خواستم شما هم امتحان كنيد ببينيد مي تونيد متوجه بشيد چه رازي داره.http://www.fal.maghsad.com/

هركي رازشو بگه جايزه داره

ديوانه

آلابسكينتون — Tue, 06 Apr 2010 10:23:00 GMT

خيلي وقته که دارم به ديوانه ها فکر مي کنم . البته مي خواهم از همين الان کلمه ديوانه را اصلاح کنم از نظر من آنها اصلا ديوانه نيستند. شايد واقعا از ما هم سالم تر و عاقل تر باشند. داشتم فکر مي کردم به اينکه چقدر ما خودخواه هستيم که مي توانيم ديگران را به خاطر اينکه در اقليت واقع شدند يا حتي چيزهاي عجيبي (البته از نظر ما عجيب) مي بينند که ما نمي بينيم،زنداني کنيم به زنجير بکشيم يا حتي به زور آرام بخش ساکت نگه داريم. وما چقدر بد هستيم.چقدر بد...

به اين فکر مي کنم که اگر ما کم کم صداهاي عجيبي بشنويم که ديگران نشنوند، اگر موجوداتي ببينيم که ديگران نبينند،و اگر کارهاي خاصي انجام دهيم که ديگران انجام نمي دهندقطعا ما نيز در شمار ديوانگان خواهيم بود.و چقدر ترسناک است آن لحظه اي که صدايي بشنوي که تو را به نام مي خواند وهرچه به اطراف نگاه کني کسي را نمي بيني. از ترس به دنبال موجودي مي گردي که صدا را به آن نسبت دهي همه جا را مي گردي حتي زير پاهايت را و زير لب دعا مي کني که اي کاش کسي باشد . واي کاش که باشد...

اگر کسي را نبيني آنوقت به خودت تلقين مي کني که خيالاتي شده اي دائما مي گويي فکر کردم. چه اشتباه مسخره اي و با يقيين مي گويي که ديگر تکرار نخواهد شد و اگر تکرار شود...(اين ندايي است که دائما از دلت برمي خيزد).

ما نمي دانيم ولي امکان دارد دوباره و دوباره تکرار شود حالا تو يقين داري که ميشنوي به خودت آهسته مي گويي خيالاتي شده ام..نه!کم کم صدا جزئي از وجودت مي شود همواره همراه توست .آن را باور نداري؟چه ميکني؟ مي ترسي که به ديگران چيزي بگويي و باور نکنند؟ومطمئن باش که باور نمي کنند. حتي در بهترين حالت آنها تنها تو را مي فهمند و برايت به دنبال راه درماني مي گردند. آنها مي دانند که تو ميشنوي ولي صدا را زاده ي تخيلات تو مي دانند.حالا تو هم يک ديوانه اي اين انصاف است؟؟؟؟؟

حكايت

آلابسكينتون — Thu, 01 Apr 2010 00:29:00 GMT

دوست دارم مطلبم را با يک حکايت شروع کنم حکايتي که نمي دانم شنيديد يانه؟ولي ميدانم که حکايتي قديميه:

در زمان هاي گذشته عالمي بود که شاگردان بسياري در خدمت ايشان بودند.روزي يکي از شاگردان عالم از او پرسيد:استاد هنگامي که شما به بستر مي رويد تا بخوابيد محاسن(همان ريش و سيبيل خودمان) خود را روي روانداز قرار مي دهيد يا زير آن؟

استاد قدري فکر کرد ولي جوابي نداد به شاگردش گفت فردا پاسخ سوالت را مي دهم.شب هنگام وقتي به بستر رفت ابتدا محاسنش را روي زير انداز قرار داد ولي خوابش نبرد بعد محاسنش را زير روانداز قرار داد باز هم خوابش نبرد خلاصه آنکه تا صبح نخوابيد.عالم نه تنها آن شب بلکه از آن پس هرگاه به اين مساله فکر مي کرد نمي خوابيد.

اين هم شده حکايت ما ،چرا؟راستش تازگي ها اينقدر به مسائل عرفاني و فلسفي و ... فکر کردم پاک حالم از زندگي کردن بهم خورد آن هم به يکسري از مسائلي که هرچقدر دنباله جوابش گشتم به هيچ نتيجه اي نرسيدم جز اين که به همه چيز شک کردم. جالب بود که به هرکسي هم که دردم را مي گفتم مي گفت خوب به حال تو چه فرقي مي کند يا خلاصه به خاطر معضلات احمقانه اي که داشتم کلي مسخره ام مي کردند .تا اين که يک شب اين حکايته يادم آمد آنوقت بود که تازه فهميدم ديگران چي ميگن يه جورايي احساس کردم که بايد زندگي کنم اگر بخواهم فکر کنم واقعا ديوانه ميشم .اين بود که اينجا هم اين حکايت را آوردم به دو منظور اول اينکه به آنان که از دستم در عذاب بودند و من مدام سوالاتم را از اونها مي پرسيدم و آنها را به فکر وا مي داشتم مژده بدم که از دستم راحت شدند .و دوم اينکه به آن دسته عزيزاني که مشکل من را دارندکمکي کرده باشم تا از ديوانه شدن نجات يابند. باشد که خداوند خود ما را ياري کند.

خطاب به دانشجويان دانشگاه هاي برتر

آلابسكينتون — Sun, 31 Jan 2010 12:55:00 GMT

خطاب به آن دسته از دانشجويان دانشگاه هاي خوب کشور از جمله :امير کبير،شريف، تهران، بهشتي، اصفهان و... لطفا مراقب خودتان باشيد. طي تحقيقات به دست آمده دعاي خير بسياري از دانشجويان دانشگاه ها ي داغوون و بسياري از پشت کنکوري هاي عزيز همواره پشت سرتان است.هواي خود را داشته باشيد.نمي گويم که کمي به شما حسادت مي کنند مي گم دارند از حسودي مي ترکند لذا از طرف اينجانب به شما توصيه مي گردد به جهت حفظ جان خود از اسپند به ميزان روزانه 2 کيلو.صدقه به ميزان روزي 1 ميليون که اگر در 70 بلا ضرب شود دعاي 70 ميليون ايراني را بپوشاند استفاده کنيد.و راه هاي ديگري نيز وجود دارد که اگر درباره ي آن با صغري خانوووم سر کوچه تان صحبت کنيد کمکتان مي کند. لطفا هيچ گونه اضطرابي به خود راه ندهيد فقط آنگاه که در کلاس درس نشسته ايد هواستان باشد که آجر هاي دانشگاه روي سرتان خراب نشود.همين

نه اين که فکر کنيد بچه هاي دانشگاه هاي ديگر بدتان را مي خواهند ها نه.فقط گاهي با الفاظي از قبيل: کوفتتان بشه. دانشگاه روي سرتان خراب بشه. بريد زير تريلي. همه تان مشروط بشيد. و... از شما در هنگام سختي ها ياد مي کنند.

لذا اينجانب به شما توصيه مي کنم :

کلاس هاي خود را حتما در مکان هاي روباز برگزار کنيد.

براي رفت و آمد از مترو يا خطوط هوايي استفاده کنيد که تريلي در آنها رفت و آمد نکند

نمي دانم ولي براي حفظ ظاهر هم که شده با ماسک و نقاب وارد دانشگاه بشيد که شناخته نشيد.

و...

رساله اي من باب آموزش و پرورش

آلابسكينتون — Tue, 26 Jan 2010 23:09:00 GMT

راستش را بخواهيد با نوشتن تيتر، اول مي خواستم از آموزش و پرورش تشکر کنم ولي حيفم آمد که تربيت کافي و شخصيت غني و تمدن ديرينه مان را رها کنم .خواستم از آنها بنويسم ديدم بايد تا هفته ها و ماه ها مشغول نوشتن شوم تازه باز هم نمي دانم تمام شود يا نه ؟ دوست دارم الکي دعوا راه بيندازم و غر غر کنم . ولي مي خواهم از همان اول دبستان شروع کنم گرچه که مهد کودک هم به اندازه کافي جاي صحبت دارد.

ياد جشن شکوفه ها افتادم که کاملا بي موقع و اول پائيز برگزار مي شود آخه اين چه شکوفه ايه که اين موقع سال هم هست؟ من نمي دانم بچه خرس گنده اندازه کروکديل چه شباهتي به شکوفه داره ؟ بچه مردم را يک روز قبل از روز واقعه(اول مهر) به زور از بالششان جدا مي کنند و مي کشانند مدرسه که جاي توالت ها را نشانش بدن !!! يه شاخه گل هم مي چپانند دست بچه که تا آخر برنامه دستش بند باشه که يه موقع تو دماغش نکنه! بعدم که مامان دوم شان را ( که صد رحمت به نامادري)بهشان از يک روز قبل نشان ميدن که اگر خواستن تا فردا کابوس ببينند بتونند. خوب حالا مي مردند يه روز ديرتر بچه را مي فرستادن مدرسه ؟ به زور به بچه مفهوم خانه دوم و مادر دوم را القا ميکنند . اما از فردا بچه ي بدبخت تا يه کم تو مدرسه وسايلش را ولو مي کند بهش ميگن مگه اينجا خانه تان است!!! اين که هيچ تا يکم پيش معلمشان درددل مي کند فوري معلمشان مي گويد: آي فلاني مگه من ننه ات ام اينا رو برو به مامانت بگو.

اينها که هيچ بچه ي مردم را به زور ناظم و مامور در حياط سيخ نگه مي دارند که نکنه بدود که شايد زمين بخورد ! چه بسا بچه ي بدبخت گاهي هم به خاطر اينکه در حياط دويده کتک مفصلي هم بخورد(که اي کاش زمين مي خورد) بدبخت بچه اگر بدود ،يا زمين مي خورد يا کتک! آنوقت مي گويند چرا مردم چاق مي شوند ؟ چرا قهرمانان فوتبال نمي توانند بدوند خوب مشکلات ريشه اي همين است ديگر ؟

هر روز صبح دستمال و ليوان کفش و جوراب و... بدبخت را چک مي کنند آخر به شما چه که بچه دستمال ندارد شايد امروز آب از دماغش راه نيافتاد تازه مگر آستين را براي چه گذاشته اند؟ شما که هي شعر بني آدم اعضاي يکديگرند را به زور در مخ بچه فرو مي کني چي ميشه بچه دستمال از بغل دستيش بگيره؟ ميميري؟ عقده اي؟ تو فلک شدي بايد انتقامش را از ما بگيري آخه يزيد ميميري بچه با دست آب بخوره ؟چي ميشه دستشو بشوره بعد آب بخوره ؟ کي ميگه ليواني که کنار اون همه آشغال تراشه تميزه؟آخه کفش بچه کثيف باشه به شما چه؟ بلدي درستو بده که يه بدبخت هايي مثل ما رو تحويل اين جامعه ندين! آخه بلد نيستي درس بدي وقت اضافي داري چرا به کفش بچه گير ميدي؟ آخه جوراب بچه به تو چه ربطي داره ؟ مگه بچه 6 ساله جورابشو خودش مي شوره ؟خوب مامانش ميده بچه هم پاش مي کنه.تو خودت بچه بودي تو صف کسي کفشتو لگد نمي کرد؟

وقتي بچه مياد سر کلاس از جمعيت زياد مي نالي وقتي هم که يه روز بچه مرده نمي خواد بياد مدرسه دعوا راه مي ندازي که چرا نيامدي گواهي ازفوق تخصص قلب بيار (پزشک عمومي هم نمي شه) آخه به شما چه که چرا نمي آد اگر از مدرسه خوشش بياد خودش مي تواند بياد به جاي اينکه بچه را به مدرسه مشتاق کنند ...

اين دفترچه انضباطي که درست کردي دادي دست بچه چيه ؟درس عبرته يا آيينه ي دق خودت خوشت مياد خدا نامه اعمالتو ببنده به دستت هر روزم بده مامانت امضاش کنه؟

شما چه کار دارين بچه مي خواهد زنگ تفريح بره تو حياط يا نه؟ شايد دوست داشته باشه تو کلاس بمونه ؟آخه کي ميگه يه ربع که 5 دقيقه ي آن توي راهرو مي گذرد هواي سالم به بچه مي رسونه؟ آخه نابغه همون هوايي که تو حياطه تو ساختمون هم هست؟ مگه گچهاي کلاس تموم ميشه اگر بچه ها زنگ تفريح 4 تا خط باهاش بکشند؟ مگه چي ميشه؟ چرا بچه ي مردم را عقده اي بار ميارين که وقتي هم قد من شدن برن پاي تخته دانشگاه نقاشي کنند؟

آخر چرا همه چي اينقدر مسخره است ؟دلم مي خواهد يه مدرسه باز کنم که توش قوانين من اجرا بشه.خسته شدم اينقدر در دوران دبستان از کلاس و مدرسه فرار کردم.خسته شدم بس که با معلم و ناظم هامون دعوا کردم.از دم مدرسه ها که رد ميشم يا وقتي يه بچه دبستاني ميبينم انگار دارم خفه مي شم . دلم مي خواهد برم نجاتش بدم. نمي دانم فقط من اينطوريم يا همه از مدرسه هاشون بدشون مياد؟؟؟؟؟؟

امروز13آبان

آلابسكينتون — Wed, 04 Nov 2009 11:41:00 GMT

امروز 13 آبان است و من الان تو سايت دانشگاهم همه چيز آرومه آرومه دلم مي خواست خونه بودم و مي رفتم تو خيابونا شنيدم تهران شلوغه اينجا گفتن امروز سر كلاسا حضور و غياب نميشه ولي تا آنجا كه من مي بينم همه دارن حضور و غياب مي كنند. همه ي بچه ها ديشب برگشتن شهرشون ولي من نتونستم بيام . خيلي دلم تنگ شده. دو سه روزه براي خوابگاهمون تلويزيون آوردن. من كه ديگه اك اين جعبه ي صدا را فراموش كرده بودم ديروز با كلي شوق و ذوق رفت اخبار گوش بدم ولي حالم گرفته شد آخه شبكه ي سه را نمي گرفت. اينجا برو بچه ها خيلي باحالن ديروز از دهنم در رفت كه من دلم نارنگي مي خواهد شب يكي از بچه هاي گرگاني مون با يه جعبه نارنگي اومد دم خوابگاه گفت مامانم اينها باغ نارنگي دارن ما هم براي شما آورديم. خيلي خوب بود هيچوقت فكر نمي كردم يه كم نارنگي اينقدر خوشحالم كنه. دارم به اين نتيجه ميرسم كه در آينده به جاي مراسم اكرام ايتام مراسمي با عنوان اكرام خوابگاه برگزار كنم خيلي جواب مي ده. تازگيا نمي توانم راجع به سياست و مسائل روز دنيا بنويسم آخه از همشون كلي عقبم خبرا اينجا خيلي دير به دير ميرسه آخه من قبلا خبرام را از تلويزيون مي گرفتم( بعد خودم برعكسش مي كردم) حالا اينقدر ناشكري كردم خدا اونم از من گرفت.حالا ديگه نمي تونم مطلباي قشنگ بنويسم. بايد برم كارت تلفن بگيرم و به دوستام زنگ بزنم به خدا فراموشتون نكردم ولي نمي توام باهاتون تماس بگيرم دلم براتي صداتون يه ذره شده تو اولين فرصت مناسب بهتون ميزنگم كلي حرف براتون دارم كه نميشه نوشت.دوستون دارم يه عالمه. داره شكمم قارو قوور مي كنه مي خواهم برم سلف غذا بخورم دلتون بسوزه خورشت بادمجوووون داريم.

يه عالمه اتفاق عجيب

آلابسكينتون — Tue, 03 Nov 2009 13:17:00 GMT

تو يك هفته گذشته نمي دانم چه اتفاقي افتاده كه همه متحول شدن يه عالمه برخورد خوب و عجيب ديدم تازه بچه ها دارن برام قابل تحمل ميشن. دلم شهرمون را مي خواهد و بيشتراز ان دلم مي خواست تهران بودم و مي توانستم براي هر كاري از آدمايي كه مي شناسم كمك بگيرم.دارم از اين رشته متنفر ميشم دلم مي خواست الان دانشجوي پليمر بودم .آخه تازه واحدهاي اونها را ديدم و فهميدم بين درسامون خيلي تفاوت وجود داره. حالا خيلي ناراحتم. راستي من هنوزم تو زبان و مخصوصا مكالمه خيلي ضعيفم به خاطر همين از همه كمك مي خواهم اگه مي دانيد من چطوري مي توانم مكالمه ام را قوي كنم آن هم با امكانات خوابگاهي لطفا كمكم كنيد.

الابسكينتون از دانشگاه مي نويسد

آلابسكينتون — Wed, 21 Oct 2009 11:31:00 GMT

چند وقتي است كه دانشجو مي باشم ،در يك سرزمين دور از تهران با فرهنگي متفاوت با آدم هايي عجيب با خاتطراتي جالب كه دوست دارم تا از ذهنم پاك نشده آنها را براي يك چشم بينا بنويسم ولي اينجا كامپيوتر موجودي كمياب مي باشد كه به اين سادگي ها در اختيار هر انساني قرار نمي گيرد. بدين سبب اينجانب حدود يكماه است كه هيچ گونه مطلبي ننوشته ام ولي دوست دارم بنويسم از اتفاقاتي كه تا امروز افتاده من تا به امروز در هيچ شهرستاني غير تهران نبودم و فكر ميكنم اين سرزمين به خاطر همين اينقدر براي من عجيب است. از نظر من اينجا سرزمين تاكسي هاست ما در شهرمان 10 دقيقه اي صبر مي كنيم تا يك تاكسي زرد با خط هاي نارنجي از كنارمان رد شود ولي اينجا من تا حالا بيشتر از 30 ثانيه منتظر تاكسي نمانده ام.تازه نرخ تاكسي ها اينجا خيلي كم است .

اينجا مردمان خوبي دارد اصلا عادت ندارند سر هم كلاه بگذارند مثلا وقتي مي خواهي يك چيزي بخري كه خيلي ارزانتر از حد عادي است به تو مي گويند كه اين تقلبي است و ما اصلش را نداريم . حال آنكه در شهر ما (البته نه هر جاي شهر ما)اين كار يك جوك به حساب مي آيد.

دانشجوهاي شهرستاني خيلي خرخونند و به خاطر همين من اصلا ازشان خوشم نمي آيد . اينجا پسر ها هم خيلي عجيبند و بايد بعدا مفصل از آنها برايتان تعريف كنم.

راستش را بگويم چند نفر بالاي سرم منتظرند و من خجالت مي كشم باز هم بنويسم تازه الان هم غذاي سلف تمام مي شود بعد هم من گشنه مي مانم ها...پس با عرض پوزش من فعلا رفتم

چرا اينقدر تفاوت؟؟؟

آلابسكينتون — Mon, 07 Sep 2009 13:21:00 GMT

چند وقتي است که به يک مساله کوچک فکر مي کنم ولي متاسفانه جوابي براي اين مساله پيدا نمي کنم خواستم مشکلم را بيان کنم شايد شما عزيزان بتوانيد من را راهنمايي کنيد؟

چند سال پيش کشور ما ميزباني مسابقات بدمينتون بانوان چند تا کشور را به مناسبت دهه فجر قبول کرد و مسابقات در سالن حجاب در استان تهران برگزار شد(شايد هم نشد حالا عرض مي کنم)

بانوان ايراني با پوشش اسلامي در اين مسابقات شرکت کردند ولي بازيکنان ساير کشورها با لباس رسمي بدمينتون در سالن حاضر شدند.هنوز يک ساعت از شروع بازي ها نگذشته بود که چند تا آقاي قد بلند که با زبان عجيبي صحبت مي کردند با داد و فرياد وارد سالن شدند و پشت سرشان چند تا مرد ايراني داد مي زدند که حرام زاده ها بياييد بيرون و چون آن آقايان قد بلند گرامي (که بعدا فهميديم مربي چند تا از تيم هاي خارجي بودند) زبان اين عزيزان را نمي فهميدند کار به دعوا کشيد و برادران شجاع ايراني يا الله يا الله گويان وارد سالن شده و با کتک خارجي ها را بيرون کردند .وجاي شما خالي اساسي نظم سالن به هم خورد و بازي ها با جنگ و دعوا تمام شد.

از آن سال به بعد کمتر کشوري حاضر به شرکت در بازي هاي ما شده که هيچ کمتر کشوري هم ميزباني کشور مارا قبول مي کند اين در صورتي است که خانم هاي ايراني در اين بازي ها حجاب اسلامي داشتند .آخر به شما چه ربطي دارد که مربي تيم روسيه بازيکن تيم فلان جا را بي حجاب ببيند واقعا به شما چه مگه حجاب زوريه ؟ پس اگه قرار بود هيچ مردي در سالن نياد بانوان ايراني براي چي با پوشش در مسابقات حاضر شده بودند ؟

حالا چند وقتي است که دارم بازيهاي مردان را از تلويزيون دنبال مي کنم چرا اين برادران نمي روند کاسه کوزه ي آنها را به هم بزنند وقتي در سالن اين همه خانم بي حجاب هست خط نگه دار ،داور و از همه بدتر اين همه تماشاچي .

حالا يک سوال براي من پيش آمده و اون اينه که چه فرقي بين ما و آقايان در اين زمينه وجود دارد چرا ما با حجاب اسلامي نمي توانيم يک مرد ببينيم ولي آقايان مي توانند اين همه خانم بي حجاب ببينند ولي هيچ مشکلي براي آنها ايجاد نمي شود!!!!؟؟؟؟